آرشیو اردیبهشتماه 1387

حالیته

| بدون نظر

لا اقل هر چی که بود، آدم بی غمی بوذیم، حالیته؟

وجود!!

| 2 نظر

این که خدا هر لحظه داره به ما وجود می ده رو بگذارید کنار این سوال که هدف خلقت چیه!

حالا من هدف یه بار خلق کردن رو باش می تونم کنار بیام ولی واقعا هدف هی خلق کردن آدم چی می تونه باشه !

زیبایی باید از معیار های اصلی باشد!

| 2 نظر

من نمی فهممم خوش سلیقه بودن هم شد ارزش؟ این که زیبایی هایی که دیگران خلق می کنند را هرچه بیشتر بخریم ؟ آیا این همان هنر پول جمع کردن نیست؟  من فکر کی کنم تولید زیبایی است که ارزش دارد و این ازاون نکات مغفوله!

ان یکاد بخوانید و افراز کنید!

| بدون نظر

همسر ، همبرگر، همپا

و شیخ این جمله که بگفت سخت متاثر شد

| بدون نظر

دیگران را نمیدانم. اما من در بسیاری مواقع ، حتی وقتی عذرخواهی می کنم از کسی، صادق نیستم. یعنی ته دلم منتظرم که شرمنده بشود و بیفته به پام و مرامم رو کف کنه. اصلا عذرخواهی می کنم که رو کم کنم رسما!

تو مایه های اینا که به پیغمبر و اماما فحش می دادند بعد اون بزرگان بهشون جواب مثل خودشون نمیدادند. اون وقت طرف یهو منقلب می شد و ایمان می آورد. اما مثل این که نه خر ما مثل اون اولیا می ره نه اینایی که ما هی به عذرخواهی ازشون می افتیم وجدان و حوصله اراذل اون موقع را دارند.

از شوخی گذشته فکر میکنم این مشکل خیلی هاست ، من جمله خودم که وقتی یک اقدام بزرگی! مثل عذرخواهی انجام می دهیم انتظار داریم نه تنها همه گناهان کوچکمون! رو بشوره بلکه ما رو از اون بدبختی که اولش یک ظلمی هم در حقش کرده بودیم محق تر کنه .

 

و ما در مورد فرانسه خیلی چیزها می دانیم!

| بدون نظر

-خوب ، حالا کانادا به کنار دیگه به نظرت کجا میشه phd  بخونیم

- ممم فقانسه!

- آخه پاریس خیلی شلوغه

- خوب میریم مممممممم  کن!!!

- یا مثلا مارسی!

- اون که بندره!

- راست هم میگی!

خرید اینترنتی لوازم خانگی آبی بای

حواشی

حسين نوروزي و بانو

کسی که اسم‌اش را گذاشته پزشک ِ روان، و مدام روح‌ات را مثل خُوره می‌خورد با تِزهای ابلهانه‌اش، از دنیا چی فهمیده؟ یعنی مثلا وقتی که می‌گوید:«غصه خوردن، برای روح تو زیان‌آور است و باید شاد باشی». والله من اگر احمدی‌نژاد را هم به‌م هدیه بدهی، شاد نمی‌شوم. شادی، نوعی سوء‌تفاهم است که برخی برای این‌که بلد نیستند غصه بخورند، اختراع کرده‌اند. غصه‌خوردن، یک «فن»است، حرفه است، و غصه‌خوردن، خود ِ خود «زندگی»است.

حافظه

آن وقت می‌بینی حافظه چه بی‌رحم است و تا به زانو درت نیاورد، تا کلافه‌ات نکند، تا حالا و تا آخر دنیا، دست بر نمی‌دارد از نیمه‌شب‌های غمگینت.

درباره این آرشیو

این صفحه آرشیو نوشته های از اردیبهشتماه 1387 است که ترتیب چیدمانشان از جدید به قدیم است.

فروردینماه 1387 بایگانی قبلی است

خردادماه 1387 بایگانی بعدی است.

نوشته های اخیر را می توانید در صفحه نخست مشاهده نمایید و یا به آرشیو مراجعه کنید تا تمامی نوشته ها را مشاهده کنید.