آقای منتظری در جریان اعدام های سال 67 کاری انجام داد که همیشه در مباحثات بنده به عنوان روشن ترین مثال اعتقاد به اصول دینی و اخلاقی و عدم گذر از آنها به بهانه مصلحت نام برده می شود. کاری که امام علی و پیغمبر در زندگی و حکومت خود عملی بودنش را به خوبی نشان دادند و امروز کمتر کسی توان انجام آن را دارد.
اقدام آقای منتظری خصوصا برای من برجسته است زیرا مساله کلیدی او عدالت بود.
اگر من قهرمانی داشته باشم آقای منتظری است. (بله، حتی از شریعتی و مصدق!)

ارسال نظر