در علل دوستی

| بدون نظر

متاسفانه آدمها در رابطه هاشون همزمان دو تا نیاز متناقض رو باید برآورده کنند. هم اینکه با کسی معاشر بشوند که از او بشنوند و یاد بگیرند. و هم اینکه خودشان را ابراز کنند و مورد تحسین واقع شوند. و خوب طبیعی است که اگر دو رفیق حوزه توانایی هایشان مشترک باشد در بهترین حالت یک نیاز را برآورده می کنند برای یکدیگر.

خاصیت دوستی ها و معاشرت های کوتاه مدت این است که هر دو طرف چند ساعتی چیزهایی جدید برای گفتن و فرصتی برای ابراز دارند و لذا هر دو از مصاحبت یکدیگر لذت می برند. 

این است که خیلی ها در نگاه اول مناسب دوستی به نظر می رسند و بعد از مدتی می فهمیم که تمایلی به ادامه رابطه با ایشان نداریم. یا به این دلیل که آنها چیزی برای عرضه به ما ندارند و یا به این دلیل که ما چیزی برای عرضه به آنها نداریم.

به نظرم این سوی بحث که دیگران را بر مبنای آنچه برای عرضه به ما دارند ارزشگذاری کنیم بدیهی و مورد توجه است اما قسمت دوم که ایجاد رابطه برای ابراز خودمان و کسب احساس رضایت از توانایی های خودمان است را اگر چه در عمل انجام می دهیم ولی غیر آگاهانه و نادانسته است.

باشد که رستگار شویم!


ارسال نظر

آرشیو ماهانه

نگارش، اصلاح و ترجمه SOP برای پذیرش

حواشی

شوخ طبعی ها!

- من دوغ نخواهم خورد، الا ز سر ظرفت

- من Share نخواهم کرد، برگرد از این حرفت


خواب بزرگ

عموما سرم رو که بذارم روبالش به فاصله1  دقیقه خوابم، ولی بعضی مواقع یه نیمه جوابی میده مغزم. مثلا دیشب، صورت سوال که یادم نیست چی بود ولی من جواب داده بودم "ماهواره داره کانال سه پخش می کنه!" اینا البته جالبه، ولی ناراحتی نداره،

ناراحتیش اونجاس که آدم بیدار نیست این صحنه ها روببینه و بخنده!

آیا این همه باد برای بردن ما کافی نیست؟

از وبلاگ ملکوت

کدام مؤمن است که خطاب به «امام زمان»‌اش نامه بنویسد و پای نامه‌اش امضا کند «سر لشکر»؟

درباره این نوشته

این صفحه حاوی یک نوشته است که توسط جهان در 20 تیر 1393 9:27 بعدازظهر منتشر شده است.

نظریه تکاملی خوب بودن نوشته قبلی اين بلاگ بود

مذاکره نوشته بعدی اين بلاگ است

نوشته های اخیر را می توانید در صفحه نخست مشاهده نمایید و یا به آرشیو مراجعه کنید تا تمامی نوشته ها را مشاهده کنید.