ضد اخلاق

| بدون نظر

آدمهای زیادی هستند که به نیت احتمالا خیر و اخلاقی، خرابی های جبران ناپذیری به بار می اورند. معمولا هم مشکل  مشترکشان این است که آثار عمیق تر و درازمدت تر و یا دورتر(از خودشان) کارشان را نمی توانند تحلیل کنند. در عوض به باطن و نیت خودشان نگاه می کنند و با اذعان و تکیه به محدود بودن دانش انسان و این که هر کاری احتمال خطایی دارد عملشان را انجام می دهند و گندی به بار میاورند. البته، انتظاری هم نیست که انسان ها بتوانند قدرت تحلیلی داشته باشند که عواقب هر کاری را با چند لایه پیچیدگی تحلیل کنند. ولی راه های دیگری هم هست که می تواند جلوی خطاهای اینچنینی را بگیرد.

بدیهی ترین راه حل این مشکل - که متاسفانه عموما توسط اخلاق مداران و خیرخواهان کنار گذاشته می شود - پذیرفتن و تن دادن به بایاس ها و سنت ها و قوانین فرهنگی است.این بایاس ها، سنت ها و قوانین نانوشته، درست است که ممکن است اشتباه و استثنابردار باشند. اما در واقع حاصل تجربه آدمی در سالها سعی و خطا هستند و به عموما صورت آماری کارکرد مفیدی هم دارند. 

برداشت من اینه که شکستن تابو ها و جایگزین کردن بایاس ها و سنت ها حس ساختارشکنی و هویت بخشی ای به آدمها میده که چشمشون رو از این واقعیت بدیهی می بندند. 


ارسال نظر

آرشیو ماهانه

نگارش، اصلاح و ترجمه SOP برای پذیرش

حواشی

شوخ طبعی ها!

- من دوغ نخواهم خورد، الا ز سر ظرفت

- من Share نخواهم کرد، برگرد از این حرفت


خواب بزرگ

عموما سرم رو که بذارم روبالش به فاصله1  دقیقه خوابم، ولی بعضی مواقع یه نیمه جوابی میده مغزم. مثلا دیشب، صورت سوال که یادم نیست چی بود ولی من جواب داده بودم "ماهواره داره کانال سه پخش می کنه!" اینا البته جالبه، ولی ناراحتی نداره،

ناراحتیش اونجاس که آدم بیدار نیست این صحنه ها روببینه و بخنده!

آیا این همه باد برای بردن ما کافی نیست؟

از وبلاگ ملکوت

کدام مؤمن است که خطاب به «امام زمان»‌اش نامه بنویسد و پای نامه‌اش امضا کند «سر لشکر»؟

درباره این نوشته

این صفحه حاوی یک نوشته است که توسط جهان در 4 خرداد 1396 1:13 صبح منتشر شده است.

نوشته قبلی اين بلاگ بود

مرگ نخبگان نوشته بعدی اين بلاگ است

نوشته های اخیر را می توانید در صفحه نخست مشاهده نمایید و یا به آرشیو مراجعه کنید تا تمامی نوشته ها را مشاهده کنید.