دامنه مسئولیت

| بدون نظر

تاریخ نقش بزرگی در ساختن ما و امروز ما دارد ولی ما مسئول آنچه پیشینیان انجام داده اند نیستیم.

اگر پیشینیان ما حق کسی را خورده اند و میراثی هم برای ما گذاشته اند طبیعی است که ما در صدد باشیم که عدالت را به بهترین وجه اجرا کنیم و اموال مازاد خودمان را به مستحقین بدهیم ولی این با مسئول اقدام پیشینیان بودن فرق می کند. حتی مظلومین آن روز هم امروز مرده اند و نوادگان آنها هم برای دریافت کمک های ما مستحق تر از دیگر مستحقان و مستمندان جامعه نیستند. 

حتی در مورد شخص خودمان، من فکر نمی کنم که ما آن قدر که فکر می کنیم در مورد گذشته مان مسئول باشیم. متوجه هستم که در هر صورت در مورد حقوق تضییع شده دیگران مسئولیم اما واقعا این که در گذشته آدم بد یا خوبی بوده ایم فکر می کنم حداکثر به مزان تاثیری  که بر خوب یا بد بودن امروزمان می گذارد ارزش دارد.

اما به نظر می آید میل به جاودانگی بشر این قدر قوی است که حتی در جامعه سکولار غربی هم این آموزش داده و تقویت می شود که هر کس مسئول گذشته و آینده خودش و جد و آبا خودش و هموطنانش است.

ارسال نظر

آرشیو ماهانه

نگارش، اصلاح و ترجمه SOP برای پذیرش

حواشی

شوخ طبعی ها!

- من دوغ نخواهم خورد، الا ز سر ظرفت

- من Share نخواهم کرد، برگرد از این حرفت


خواب بزرگ

عموما سرم رو که بذارم روبالش به فاصله1  دقیقه خوابم، ولی بعضی مواقع یه نیمه جوابی میده مغزم. مثلا دیشب، صورت سوال که یادم نیست چی بود ولی من جواب داده بودم "ماهواره داره کانال سه پخش می کنه!" اینا البته جالبه، ولی ناراحتی نداره،

ناراحتیش اونجاس که آدم بیدار نیست این صحنه ها روببینه و بخنده!

آیا این همه باد برای بردن ما کافی نیست؟

از وبلاگ ملکوت

کدام مؤمن است که خطاب به «امام زمان»‌اش نامه بنویسد و پای نامه‌اش امضا کند «سر لشکر»؟

درباره این نوشته

این صفحه حاوی یک نوشته است که توسط جهان در 3 شهریور 1396 1:05 صبح منتشر شده است.

مرگ نخبگان نوشته قبلی اين بلاگ بود

نوشته های اخیر را می توانید در صفحه نخست مشاهده نمایید و یا به آرشیو مراجعه کنید تا تمامی نوشته ها را مشاهده کنید.